คุณเคยคิดมั้ยว่าทำไม
คนนึงคนถึงได้จากเราไป
ทั้งทีเราไม่ได้ต้องการ
ทั้งที่ไม่ได้ถามความต้องการจากฉันเลยซักนิด
ฉันยังไม่ได้ดันตอบอะไรกลับไป
ฉันก็เห็นเค้าหายวับไปกับตา
แล้วทำไมเค้าถึงต้องหายไป
แล้วทำไมมีเพียงตัวฉันทียืนอยู่ตรงนี้
มีเพียงเสียงเงียบเงียบ ที่ได้ยิน
มีเสียงของความคิด มากมาย
...
มันเหลือเีพียงคำถามให้กับตัวฉัน
นั่งถามตัวเองว่า เพราะอะไร
ทำไม ทุกอย่างถึงได้เป็นแบบนี้
ทุกวัน
และพายายามลืม
แต่มันก็ไม่ใช่ มันไม่ได้หายไปเลย

ฉันไม่ได้มีความสุขมากมายกับการมีชีวิตอยู่
และฉันก็ไม่ได้อยากที่จะต้องทุกข์มากมายกับเรื่องต่างต่าง
ฉันพายายามหนี เท่าที่จะทำได้
พอเถอะ อย่าทำให้ฉันต้องคิดอะไรไปมากกว่านี้
เธอเองก็อาจจะรู้ดี
ว่าสิ่งที่ทำอยู่ มันเกิดผลอะไร
ฉันจากเธอไปนานมากแล้ว อย่าให้ต้องกลับมาคิด
ว่าจิงแล้ว เราต่างยังมีใจกัน
ทั้งที่มันไม่ใช่ความจริง

แค่นี้ตอนนี้ฉันก็เหนื่อยเหลือเกิน
ฉันพายายามหลบหนี ปิดเงียบ ทำเป็นไม่ได้ยิน
ฉันก็มีความสุข พอตัว
ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้ ไม่ได้หวังว่าจะมี
แค่ทุกอย่างผ่านมา และผ่านไป
รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ เท่านั้น
ที่ยังพอ จะทำให้เรามีความสุข แค่พอตัว

เธอเองอาจรู้หรือไม่รู้ ก็เป็นได้
ขอให้เธอ จงมีแต่ความสุข พอตัว ก็แล้วกัน

วันนี้ ที่คิดถึง
ไม่กี่วันก็วันเกิดเธอ
เธอคงความสุขดี
....