วันนี้ฉันมองท้องฟ้า ที่ผ่านเลยไปช้าๆ
รวมตัวกันเป็นก้อน เป็นกลุ่ม
ซักพักก็กระจัดกระจาย เป็นคลายไอ
สีฟ้าบนท้องฟ้า เกิจากอะไร
มันโปร่งแสง ราวกับไม่ใช่ของจริง
มันนอนมองมันเลื่อนรอย ไปตามอะไรซักอย่าง

เราควจจะอยู่กับตัวเองอย่างหน่อยวันละสิบนาที
เผื่ออะไร
แล้วมันจะช่วยให้อะไีรดีขึ้นจริง??? ฉันกับสงสัย
ฉันยิ้มรับ ตาพริ้มมัว

มันใช่หรือเรียกว่าความสุข และมันหรือเรียกว่าความทุกข์
ใครตอบได้
มีเพียงเสียงเงียบ
และลมหายใจของตน

ฉันหลับตาพันตอนไหน
ตื่นมาฟ้ามือมิด ทันตาเห็นแล้ว
ตื่นมาพร้อมกับความรู้ ที่ต้องมีมากขึ้น ต้องไม่หลับไม่นอน
เพื่อแลกกับให้ผ่านไปหนึ่งปี
ความสุขฉันหรือความสุขใครกันที่ทำ ...

ฉันเคยสงสัย ว่าทำไมพ่อถึงได้รักแม่
และทำไมแม่ถึงได้รักพ่อได้นานขนาดนี้
สิ่งที่ฉันเห็น เค้าทั้งสองยังคงคิดว่าตนเป็นวัยรุ่น
ยังคงมีรอยยิ้มให้กันในทุกทุกวัน
ทั้งทั้ง ตนต่างมีเรื่องทุกข์มากมายที่ต้องพบเจอ
ฉันสงสัยมากมาย ในความรักที่พ่อมีให้แม่ และแม่มีให้พ่อ
เค้าคงเกิดมาคู่กัน จริง
ทั้งที่ทุกอย่างย่อมมีอดีตเสมอ
และเค้าก็มีฉันและฉันก็มีเค้า จนทุกวันนี้
เค้ายังรักฉันไม่เปลี่ยน
และฉันก็ยังรักเค้าไม่เปลี่ยนเช่นกัน
ขอบคุณนะ

ในความทรงจำ ของฉัน หรือของใครกัน
ฉันยังสงสัย ไม่เปลี่ยนไป
ที่ยังคงมีเธอ ในความคิด
แต่ดีหน่อย ที่เราต่างที่จะพบเจอสิ่งใหม่เสมอ
....